وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ
( 120 )
و اگر صبر كنيد ، و پرهيز كنيد ؛ زيان نمىرساند به شما مكرشان هيچ چيز ؛ هر آئينه اللّه به آنچه مىكنند دربر گيرنده است .
تفسير : ممكن بود كسى گمان كند كه اگر به آنها علايق دوستانه نداشته باشيم ، بيشتر خشمگين مىشوند ، و بر خلاف ما تدابير مىنمايند ، و زيان ما را بيش از پيش مىخواهند ؛ به اين آيت جواب آنها داده شد كه ما دامى كه شما به صبر و استقلال ؛ به تقوى و طهارت ، استوار باشيد ؛ هيچ يك از مكايد آنها بر شما كارگر نمىافتد . مكايد آنها همه در علم خداست ؛ خدا ( ج ) هر وقت مىتواند تاروپود آن را از هم بگسلد ؛ شما معاملات خود را با خدا ( ج ) صاف و روشن داشته باشيد ؛ از راه شما هرگونه خار و خاشاك دور مىشود .
پس ازين ، واقعهء احد تذكّر مىگردد ، كه در آن ، بعضى مسلمانان تا يك اندازه تحت تأثير اغواى منافقان قرار يافته بودند ، و نزديك بود دو قبيلهء مسلمان دامن صبر و تقوى را از دست دهند ، و منافقان را مايهء مسرّت گردد ؛ امّا ، خدا ( ج ) مدد كرد ، و آنها را از اين صدمهء شديد و جانگداز نجات بخشيد .
وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقاعِدَ لِلْقِتالِ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
( 121 )
و آنگاه كه صبح بيرون آمدى از منزل خود ، مهيّا مىكردى مسلمانان را جاها براى جنگ ؛ و خدا نيك شنوا ، داناست .