و يك قوم مرده حيات نوين مىيابد ؛ ليكن ، مطلب از تمسّك بالقرآن اين نيست كه قرآن را تختهء مشق اهواء و آراى خويش گردانند ؛ بلكه مطلب قرآن همان مىباشد كه خلاف تصريحات متّفقهء احاديث صحيحه و سلف صالحين نباشد .
وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً
و ياد آريد نعمت خدا را كه بر شماست ، وقتىكه بوديد دشمنان ، پس الفت افگند ميان دلهاى شما ، ( پس ) گشتيد به نعمت خدا برادر ؛
تفسير : خدا ( ج ) كينه و عداوتى را كه از قرنها ميان شما بود ، برداشت ، و به يمن نبىّ كريم - صلّى اللّه عليه و سلّم - شما را با هم برادر گردانيد . از اين برادرى ، دين و دنياى شما آراسته گرديد ، و چنان حشمت و شكوهى پديد آمد كه دشمنان شما به ديدن آن مرعوب مىشوند . اين اتّحاد برادرانه نعمت بزرگ خداست ؛ اگر گنجهاى جهان را صرف مىنموديد ، نمىتوانستيد آن را بدست آريد .
وَ كُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها
و بوديد بر كنارهء مغاكى از آتش ، پس نجات داد شما را از آن ؛
تفسير : به سبب كفر و عصيان بالكلّ در كنارههاى دوزخ ايستاده بوديد كه همين كه مرگ فرا رسد در آن بيافتيد ؛ خدا ( ج ) دست شما را گرفته از آن نجات داد ، و به واسطهء پيغمبر - صلّى اللّه عليه و سلّم - فروغ ايمان و يقين را در سينههاى شما مشتعل گردانيد كه اين احسانهاى بزرگ خدا ( ج ) را در امر دين و دنيا مشاهده كرده ، به ياد داشته باشيد ؛ و هرگز به گمراهى بازنگرديد .