الْمُتَّقِينَ
( 76 )
پرهيزگاران را .
تفسير : چگونه در خيانت و عهدشكنى گناه نباشد ، در حالىكه قانون عمومى خداست ؛ هركه با خدا ( ج ) و بندگان وى عهد جايز مىبندد و آن را به انجام مىرساند ، و از خدا مىترسد و به طريق تقوى و پرهيزگارى سپرى مىشود ؛ يعنى از خيالات فاسد ، اعمال مذموم ، و اخلاق رذيله بپرهيزد ؛ خدا وى را دوست مىدارد ؛ ضمنا ، وصف امانت نيز در اين داخل است .
إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ أَيْمانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلًا
هر آئينه كسانى كه مىخرند به پيمان خدا و سوگندهاى خود بهاى اندك را ؛
تفسير : آنان كه براى متاع قليل دنيا سوگندهاى باهمى خويش و عهد خدا ( ج ) را مىشكنند ، در معاملات راستكار و در قرارى كه با خدا ( ج ) بسته بودند استوار نمىماندند ؛ بلكه به حرص مال و جاه احكام شرع را تبديل ، و كتب سماوى را تحريف مىكردند ، عاقبت آنها بعدا ذكر مىشود . حضرت شاه مىنگارد : اين اوصاف در يهود موجود بود كه خدا ( ج ) از آنان اقرار گرفته و سوگند داده بود كه پيغمبران وى را يارى دهند ؛ امّا ، يهود براى دنيا از آن اعراض كردند ؛ و هركه براى تحصيل مال دنيا به دروغ سوگند كند ، حال او نيز چنين است .
أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ
آن گروه ، نيست هيچ بهره ايشان را در آخرت ؛ و نه سخن مىكند با ايشان اللّه ؛ و نه نگاه مىكند سوى ايشان روز قيامت ؛ و نه پاك مىگرداند ايشان را ؛ و