تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 334

مساهمون:

ص٣٣٤
اگر يك دينار هم نزدشان امانت گذاشته شود ، مادامى كه كسى به تقاضا بر سر وى نايستد ، و تعقيب نكند ، امانت را ادا نمىكند ، و انكار مىورزد ؛ امّا ، در اين شك نيست كه همه چنين نمىباشند ؛ كسانى نيز وجود دارند كه اگر انبار طلا نزدشان به وديعه گذاشته شود ، به قدر يك ذرّه در آن خيانت روا نمىدارند ؛ همين مردم نيك معامله و امين‌اند كه از يهوديّت بيزار شده ، روز به روز در جرگهء مسلمانان داخل مىشوند ؛ مانند حضرت عبد اللّه بن سلام و امثال او ، رضى اللّه عنهم .
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لَيْسَ عَلَيْنا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ
اين به آن واسطه است كه ايشان گفتند : نيست بر ما در ( گرفتن حقّ ) امّيان هيچ راه ( گناه ) . تفسير : براى تصرّف حقّ ديگران اين مسئله را از خود وضع كرده‌اند : مال عربهاى امّى كه پيرو دين ما نمىباشند ، به هر نوعى بدست آيد ، خوردن آن جايز است ؛ در امانت كسانى كه پيرو دين ديگرند ، خيانت گناهى ندارد ، مخصوصا عربهايى كه دين پدران خود را گذاشته ، مسلمان شده‌اند ؛ خداوند مال آنها را بر ما حلال گردانيده .
وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ
( 75 ) و مىگويند بر اللّه دروغ ؛ و ايشان مىدانند . تفسير : اينها عمدا سخنان دروغ را به خدا ( ج ) منسوب مىدارند ؛ ورنه خدا ( ج ) گاهى اجازه نداده « 1 » كه در امانت كسى خيانت به عمل آيد . يكى از مسائل فقه اسلام است كه در امانت هيچ كس خيانت جايز نيست ؛ چه مسلمان باشد ، و چه كافر .
بَلى مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ وَ اتَّقى فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ
چرانى ؟ ( آرى ! ) هركه وفا كند به پيمان خود ، و پرهيزگارى نمايد ؛ ( پس ) هر آئينه اللّه دوست مىدارد
هامش
( 1 ) . هيچگاه اجازه نداده
تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 334 | محمود حسن ديوبندى