تفسير : به مقام اعلاى صلاح و رشد فايز مىشود كه آن را نبوّت گويند ؛ يا اينكه كلمهء « صالح » شايسته معنى شود ؛ يعنى ، نهايت شايسته خواهد بود .
قالَ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلامٌ وَ قَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَ امْرَأَتِي عاقِرٌ قالَ كَذلِكَ اللَّهُ يَفْعَلُ ما يَشاءُ
( 40 )
گفت : اى پروردگار من ، چگونه باشد مرا فرزند ، در حالىكه به تحقيق رسيده مرا كلان سالى ، و زنم نازاينده است ! گفت : چنين خدا مىكند هرچه را خواهد ؛
تفسير : قدرت و مشيّت حضرت او به سلسلهء اسباب وابسته نيست ؛ اگرچه در اين جهان عادت اوست كه مسبّبات را از اسباب عادى پديد مىآورد ؛ امّا ، گاهى خلق بعضى از اشياء بر خلاف اسباب عادى و به صورت غيرمعمولى نيز عادت خاص حضرت وى است . اصل اين است كه رسيدن رزق فوق العاده به مريم صدّيقه ؛ و ظاهر گرديدن امور غيرعادى از وى ، و بعد از معاينه اين امور دعاى بىاختيار حضرت زكريا در حجرهء او و نصيب اولاد به او و به زن عقيمش ، به صورت غيرمعتاد ؛ تمام اين علامات قدرت را بايد تمهيد اين آيت عظيم الشأن دانست كه بدون قربت « 1 » شوهر از وجود مريم در آن نزديكى فرزندى پديد آمدنى بود گويا ولادت غيرمعتاد يحيى كه خدا ( ج )
« كَذلِكَ اللَّهُ يَفْعَلُ ما يَشاءُ »
فرمود ، تمهيد
« كَذلِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ ما يَشاءُ »
است كه بعد از اين در سلسلهء ولادت غيرعادى مسيح مىآيد .
قالَ رَبِّ اجْعَلْ لِي آيَةً
گفت : اى پروردگار من ، مقرّر گردان براى من نشانى !
تفسير : يعنى چنان آيتى كه از آن معلوم شود كه اكنون حمل قرار گرفت تا به معاينهء آثار قرب ولادت ، مسرّت تازه حاصل شود ؛ و بيشتر از پيشتر به شكر نعمت مشغول باشيم .
هامش
( 1 ) . مقاربت