وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ
( 15 )
و خدا بيناست به بندگان .
تفسير : تمام اعمال و احوال بندگان به حضور او تعالى است « 1 » ؛ هركه سزاوار جزا و سزاست ، بدون كم و كاست ، به او داده خواهد شد . دلدادگان نضارت « 2 » و لذايذ فانى دنيا ، و پرهيزكنندگان از مزخرفات آن ، همه به مرجع خويش باز رسانيده مىشوند . مطلبش اين است كه بر بندگان پرهيزگار نگاه لطف و كرم خداوند ( ج ) است كه از سحركارىهاى ابله فريب دنيا آنها را حفظ مىنمايد . در حديث آمده كه خداوند ( ج ) چون يكى از بندگان خويش را محبوب مىدارد ، مثلى كه « 3 » شما مريض خود را از آب و غيره بازمىداريد . به اين صورت او را از ( حبّ ) دنيا پرهيز مىسازد .
الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا إِنَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ قِنا عَذابَ النَّارِ
( 16 )
آنان كه مىگويند : اى پروردگار ما ، بدرستى ما ايمان آورديم ، پس بيامرز براى ما گناهان ما را و نگه دار ما را از عذاب آتش ؛
تفسير : معلوم شد كه براى معاف شدن گناه ايمان آوردن شرط است .
الصَّابِرِينَ وَ الصَّادِقِينَ وَ الْقانِتِينَ وَ الْمُنْفِقِينَ
مدح مىكنم صابران را ، و راستگويان را ، و فرمانبران را ، و خرجكنندگان را ،
هامش
( 1 ) . در محضر خداوند متعال است ؛
( 2 ) . شادابى و شكوفايى
( 3 ) . مثل اينكه ، مانند اينكه