خَبِيرٌ
( 271 )
خوب داناست .
تفسير : كسى كه نيت ريا نداشته باشد ، اگر پيش روى مردم خيرات كند نيز ، پسنديده است ، تا بينوايان و سائلان را مايهء خجالت نگردد . خلاصه ، خيرات آشكار و پنهان هر دو بهتر است ؛ ولى در هر صورت ، موقع و مصلحت وقت را رعايت كنند .
لَيْسَ عَلَيْكَ هُداهُمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَلِأَنْفُسِكُمْ وَ ما تُنْفِقُونَ إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ اللَّهِ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ
( 272 )
نيست بر تو هدايت ايشان ، و ليكن اللّه هدايت مىكند هر كه را بخواهد ؛ و آنچه خرج مىكنيد از مال پس براى خودتان است ؛ و خرج مكنيد مگر براى طلب رضاى اللّه ، و اگر خرج مىكنيد از مال ، تمام رسانيده مىشود به سوى شما ؛ و شما ستم كرده نخواهيد شد .
تفسير : هنگامى كه حضرت پيغمبر - صلّى اللّه عليه و سلّم - اصحاب خود را منع فرموده بود كه صدقاتشان را سواى مسلمانان به ديگران ندهند ، مصلحت آن بود كه ديگران به طمع مال به دين حق رغبت نمايند . بعد فرمود : به اين ثواب وقتى نايل مىشويد كه مطلوب شما تنها رضاى حضرت الهى باشد .