وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ
( 270 )
و آنچه خرج كرديد از خيرات ، يا نذر كرديد از نذرى ، پس هر آئينه اللّه مىداند آن را ؛ و نيست به ستمكاران از يارىدهندگان .
تفسير : هر كه خيرات مىدهد ، كم باشد يا زياد ، و به نيّت نيك يابد ، پوشيده يا آشكارا در نگاه مردم ؛ نذر به هر نوعى كه باشد ؛ خدا ( ج ) تمام اين امور را نيك مىداند ؛ هر كه در انفاق مال و ايفاى نذر از حكم الهى مخالفت مىورزد ، او را هيچ مددكارى نمىباشد ؛ خدا ( ج ) هرگونه كه خواهد بر آنان عذاب را فرود مىآرد . هر كه نذرى را قبول كند ، اداى آن بر وى واجب مىشود ؛ و اگر ايفا نكند « 1 » ، گنهكار خواهد شد . نذر سواى خدا ( ج ) به ديگرى جايز نيست ؛ مگر كه گويد ؛ اين نذر را براى خدا ( ج ) به فلان كس خواهم داد ؛ يا ثواب اين نذر به فلان كس برسد ؛ در اين چنين چيزى مضايقه نمىباشد .
إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ يُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئاتِكُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ
اگر آشكارا كنيد صدقات را ، پس نيكو چيز است آن ؛ و اگر پنهان كنيد آن را ، و بدهيد آن را به فقيران ؛ پس او بهتر است به شما ؛ و دور سازد از شما بعضى گناهان شما را ؛ و اللّه به آنچه مىكنيد
هامش
( 1 ) . بر نذر خود وفا نكند ، نذر خود را ادا نمىكند ؛