فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَ ما سَمِعَهُ فَإِنَّما إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
( 181 )
پس هركه بدل كند وصيت را بعد از آنكه شنيد آن را ، پس هر آئينه گناه آن بر كسانى است كه بدل مىكنند آن را ؛ هر آئينه خدا نيك شنوا ، داناست .
تفسير : هرگاه متوفّى براساس حقّ و انصاف وصيّت نمود و تأديهكنندگان به تعميل آن « 1 » نپرداختند ، بر متوفّى گناهى نيست ؛ وى فريضه خويش را انجام داده ؛ گنهكار كسيست كه وصيّت را اجرا ننمايد ؛ بدون ريب خدا سخنان همه را مىشنود و بر نيّتهاى همه آگاه است .
فَمَنْ خافَ مِنْ مُوصٍ جَنَفاً أَوْ إِثْماً فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ
پس هركه بترسد از وصيتكننده ظلمى را ( به خطا ) يا گناهى را ، ( پس ) اصلاح كند در ميان ايشان ، پس نيست گناهى بر وى
تفسير : هرگاه كسى دربارهء وصيّت متوفّى به شبهه افتاده ، و يا دانست كه وى ، به كدام علتى « 2 » ، سهو و يا خطا نموده ، يا بناحق جانب يكى را رعايت كرده ، و يا عالما و عامدا مخالف حكم خدا ( ج ) وصيّت نموده است ؛ اگر اين كس در بين ورثه بر وفق احكام شرع مصالحه نمايد ، بر وى گناهى نيست ؛ اين گونه تبّدلات در وصيّت جايز بل افضل است .
إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
( 182 )
هر آئينه خدا بسيار آمرزنده ، نهايت مهربان است .
هامش
( 1 ) . به اجراى آن
( 2 ) . به هر علّتى