مىشنود ، و بر احوال و آمال و نيات مردم آگاه است .
صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَ نَحْنُ لَهُ عابِدُونَ
( 138 )
قبول كرديم رنگ خدا را ؛ و كيست بهتر از خدا باعتبار رنگ ( دين ) ؟ و ما او را پرستندگانيم .
تفسير : از اين آيات يهود اعراض كردند ، و دين اسلام را نپذيرفتند ؛ نصارى نيز انكار ورزيدند ، و استكبار كرده ، گفتند : ما را رنگى است كه مسلمانان آن را فاقدند ، نصارى رسم داشتند كه يك رنگ زرد ساخته ؛ نگه مىكردند ، اگر فرزندى تولّد مىشد يا كسى دين ايشان را قبول مىكرد ، او را در آن رنگ غوطه مىدادند ، و مىگفتند : اكنون نصرانى پاك و خالص شد ؛ خداوند ( ج ) فرمود : اى مسلمانان بگوئيد : ما رنگ خدا ، يعنى دين حق را ، قبول كردهايم ؛ هر كه در آن داخل شود ، از هرگونه نجاست پاك و مطّهر گردد .
قُلْ أَ تُحَاجُّونَنا فِي اللَّهِ وَ هُوَ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ وَ لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ
( 139 )
بگو : آيا مخاصمه مىكنيد با ما در شان خدا ؟ حال آنكه او پروردگار ما و پروردگار شماست ، و ما راست كردارهاى ما و شما راست كردارهاى شما ؛ و ما به او مخلصانيم ( موحدان ) .
تفسير : نزاع شما راجع به خدا و اينكه تصوّر مىكنيد كه جز شما ديگرى شائستهء مهربانى او نمىباشد ، سخن بيهودهايست وى تعالى ، چنان كه پرودگار شماست ، پروردگار ما نيز مىباشد ؛ اعمال ما خالص براى خداست ؛ نه مانند شما ؛ كه بزعم آبا و اجداد و بغرض تعصّب و خواهشات نفس مىباشد ؛ به چه دليلى در بارگاه خداوند ( ج ) اعمال شما پذيرفته شود و از ما اجابت نگردد ؟ !