تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 99

مساهمون:

ص٩٩
مذهب حق ( اسلام ) مخالف شديدند ، اين بود افتراى شما !
تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما كَسَبَتْ وَ لَكُمْ ما كَسَبْتُمْ وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ
( 134 ) آن گروهى بودند كه به تحقيق گذشتند ؛ آنها راست آنچه كردند ، و شما راست آنچه كرديد ؛ و پرسيده نمىشويد از آنچه ايشان مىكردند . تفسير : يهود و نصارى عقيده داشتند كه اولاد در جرايم والدين مأخوذ ، و در ثواب آنها شريك مىباشند . اين درست نيست ؛ هر كه كيفر كردار خود را مىبيند ؛ چه زشت باشد ، چه زيبا .
وَ قالُوا كُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى تَهْتَدُوا
و گفتند : شويد يهود يا نصارى ، تا راه يابيد ! تفسير : يهود به مسلمانان مىگويند : دين ما را بپذيريد ؛ و نصارى مىگويند : دين مار را قبول كنيد ؛ تا هدايت شويد !
قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
( 135 ) بگو : هرگز نى ! بلكه ( پيروى مىكنيم ) ملت ابراهيم را كه حنيف ( يك جهت ) بود ، و نبود از مشركان . تفسير : اى محمّد بگو : گفته‌هاى شما هرگز شائسته قبول نيست ؛ ما به ملّت ابراهيم ( ع )