أَحَدٍ مِنْهُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ
( 136 )
هيچيك از ايشان ، و ما به پروردگار منقاديم .
تفسير : ما به همه پيغمبران و كتب الهى ايمان داريم ، و همه را حقّ و راست مىشناسيم ؛ متابعت هر كدام احكام فرخندهء الهى در روزگار آن واجب است ؛ ما فرمانبران خدائيم ؛ احكام فرخندهء الهى ، در هر روزگارى و بوسيلهء هر پيغمبرى كه رسيده باشد ، ما آن را واجب الاتّباع مىشماريم ؛ بر خلاف اهل كتاب ، كه آنها جز دين خود تمام اديان را دروغ مىپندارند ، اگرچه دين ايشان منسوخ شده باشد ؛ و احكام انبياء را تكذيب مىكنند ، با وجود آنكه احكام انبياء احكام خداوند ( ج ) است .
فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما هُمْ فِي شِقاقٍ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
( 137 )
پس اگر ايمان بياورند مثليكه شما ايمان آورديد به آن ، هر آئينه هدايت يافتند ، و اگر برگشتند ، پس جز اين نيست كه ايشان در خلافاند ؛ پس كفايت كند ترا از شر ايشان خدا ؛ و او نيك شنواى داناست .
تفسير : از مخالفت و دشمنى آنها ( يهود و نصارى ) مترسيد ؛ خداوند از شرّ ايشان شما را نگه مىدارد ، و هيچ فتورى به كارهاى شما رسانيده نمىتوانند ؛ « 1 » خداوند ( ج ) سخنان همه را
هامش
( 1 ) . نمىتوانند هيچ آسيبى به شما برسانند و در كار شما نمىتوانند هيچ كارشكنى كنند ؛