اصْطَفى لَكُمُ الدِّينَ فَلا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ
( 132 )
برگزيد براى شما دين را ؛ پس هرگز نميريد مگر در حالى كه شما مسلمانان باشيد
تفسير : شرافت اين ملّت و مذهب مذكور گرديد . حضرت ابراهيم و يعقوب - عليهما السّلام - پسران خويش را توصيه نمودند . تا از آن متابعت نمايند هر كه از اين راه منحرف شود به پيغمبران مذكور مخالفت مىورزد . يهود دعوى داشتند كه يعقوب ( ع ) فرزندان خود را به يهوديّت وصيّت كرده ، ولى ، چنانچه از آيت ما بعد ثابت مىگردد ، آنها دروغ مىگويند .
أَمْ كُنْتُمْ شُهَداءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قالَ لِبَنِيهِ ما تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي قالُوا نَعْبُدُ إِلهَكَ وَ إِلهَ آبائِكَ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ إِلهاً واحِداً وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ
( 133 )
آيا شما بوديد حاضر آنگاه كه پيش آمد يعقوب را مرگ ، وقتى كه گفت به فرزندان خود :
كه را مىپرستيد بعد از من ؟ گفتند : مىپرستيم معبود ترا ، و معبود پدران ترا ، كه ابراهيم و اسمعيل و اسحقاند . معبود يگانه را ؛ و ما براى او منقاديم . . .
تفسير : هنگامى كه يعقوب ( ع ) وصيّت نمود ، شما موجود نبوديد ؛ او دربارهء متابعت ملّت پيغمبران موصوف ارشاد نموده بود ، امّا ، شما چنان كرديد كه يهود گفتند : جز ما ديگران بر دين حق نمىباشند ؛ و نصارى گفتند : جز ما ديگران بر دين حق نيستند ! از اين جهت ، هر دو به