تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 97

مساهمون:

ص٩٧
تفسير : ابراهيم و پسرش اسماعيل - عليهما السّلام - هر دو به بارگاه خدا دعا كردند كه جماعتى در فرزندان ما خلق كن تا اوامر ترا اطاعت كنند ، و در ميان آنها رسولى مبعوث كن كه كتاب و حكمت را تعليم دهد . در اولاد اين دو پيغامبر ، جز حضرت سرور كائنات ديگرى موصوف به اين صفات نيست . اين واقعه تخيّلات گذشتهء يهود را باطل ساخت « علم كتاب » آن مطالب و معانى ضروريّه است كه از خود عبارت برمىآيد ، حكمت خفيّات اسرار و دقايق رموز مىباشد .
وَ مَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْراهِيمَ إِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ وَ لَقَدِ اصْطَفَيْناهُ فِي الدُّنْيا وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ( 130 ) إِذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ ( 131 ) وَ وَصَّى بِها إِبْراهِيمُ بَنِيهِ وَ يَعْقُوبُ يا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ
و كيست كه باز گردد از دين ابراهيم مگر آنكه به حماقت افگند خودش را ؛ و هر آئينه برگزيديم او را در دنيا ، و هر آئينه او در آخرت از نيكان است . ياد كن وقتى كه گفت او را پروردگارش كه منقاد شو گفت منقاد شدم به پروردگار عالميان . و وصيّت كرد به آن ( كلمه ) ابراهيم پسران خود را ، و يعقوب هم ، كه اى پسران من ، هر آئينه خدا