سورهء عبس
در مدينه نازل شده و چهل و دو آيه است
نظرى به سوره مباركه
1 - سورهء مباركهء « عبس » بيست و چهارمين سوره است كه بعد از سورهء « النجم » در مكه معظمه نازل گرديد . به نظر مىآيد كه در سال سوم يا چهارم بعثت ، بعد از نزول
فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ
حجر / 94 نازل شده باشد كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله ، مأمور شد دعوت خويش را علنى كند ، زيرا از شأن نزول اين سوره معلوم مىشود كه حضرت دعوت خود را علنى كرده بود ، اما از لحاظ ترتيب فعلى قرآن مجيد ، سورهء هشتادم است .
2 - عدد آيات آن در قول قارئان كوفه و حجاز ، چهل و دو است ولى بصريها چهل و يك و شاميها چهل گفتهاند قول كوفىها به وسيلهء عاصم بن ابى النجود به امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه مىرسد ، عدد كلمات اين سوره بنا به نقل تفسير خازن صد و سى و حروف آن پانصد و سى و سه است .
3 - نامگذارى آن به « سوره عبس » ظاهرا به علت آمدن اين لفظ در اول آنست و نيز « عبوس شدن » در نزول اين سوره موضوعيت داشته است .
طبرسى رحمه اللَّه فرموده : سورهء « سفره » نيز خوانده مىشود ، آن ظاهرا در زمان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و به زبان آن حضرت « سورهء عبس » خوانده شده است .
4 - اين سوره به شهادت آيات و بنا به شأن نزول آن ، در مكه نازل گشته و