سورهء اخلاص
در مكه نازل شده و چهار آيه است
نظرى به سورهء مباركه
1 - در مقدمهء تفسير گفتهايم : سورهء اخلاص بيست و دومين سوره است كه بعد از سورهء « ناس » در مكه نازل گرديد . در ترتيب فعلى قرآن مجيد سورهء صد و دوازدهم است .
2 - آن را سورهء اخلاص و سورهء توحيد و سورهء حمد ناميدهاند ولى در روايات شيعه و اهل سنت
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
گفته شده است .
در مجمع البيان فرموده : در حديث آمده كه او ( ظاهرا حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله ) سورهء كافرون و قل هو اللَّه احد را ، مقشقشتان مىفرمود ، اين تسميه براى آن بود كه اين دو سوره ، انسان را از شرك و نفاق كنار مىكنند « تقشقش المريض » آن وقت گويند كه مريض از مرض شفا يابد . مقدارى از روايات در فضيلت سوره در نكتهها خواهد آمد .
3 - عدد آيات آن در قرائت مكى و شامى پنج و در قرائت ديگران چهار آيه است زيرا قارئان مكى و شامى « لم يلد » را به تنهايى يك آيه شمردهاند .
نظرى به شأن نزول
ناگفته نماند : مسئلهء خداشناسى يك امر فطرى است ، انسان از اول كه چشم باز كرده به وجود خدا پى برده است ، زيرا معماى هستى بدون اعتقاد به