سورهء مباركهء اخلاص در مقام مبارزه با همهء اين افكار و نظائر آنهاست و مىگويد : خدا هست ولى او را به هيچ چيز نمىتوان تشبيه كرد و مانند هيچ يك از موجودات نيست ، و هيچ يك از موجودات مانند او نيست او بىهمتاست ، بىنياز است ، نزائيده ، زائيده نشده ،
لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ
.
آرى فقط اين خدا مىتواند عقلا قابل قبول باشد نه آنى كه ديگران گفتهاند در اول سورهء حديد « 1 » روايتى نقل شد كه خدا مىدانست ، در آينده اقوام عميق و كنجكاوى خواهند آمد ، لذا در معرفى خود سورهء توحيد و اول سورهء حديد را فرستاد . در شأن نزول اين سوره از امام صادق صلوات اللَّه عليه نقل شده : يهود از حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله خواستند كه پروردگارش را براى آنها توصيف كند ، آن حضرت سه روز جواب نداد ، اين سوره نازل گرديد « 2 » در نقل ديگرى آمده كه مشركان چنين سؤالى از آن حضرت كردند . روايت اول مؤيد مدنى بودن سوره است .
هامش
( 1 ) كافى كتاب توحيد باب النسبة حديث 2 .
( 2 )
« عن ابى عبد اللَّه ( ع ) قال : ان اليهود سئل رسول اللَّه ( ص ) فقالوا انسب لنا ربك فلبث ثلاثا لا يجيبهم ثم نزلت قل هو اللَّه احد . . . الى آخرها » كافى كتاب التوحيد باب النسبة حديث اول .