امير المؤمنين » است و اللَّه اعلم .
« آيهء »
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ
جواب قسمها است ، ضمير « انه » ظاهرا راجع به قرآن است و يا به آيات سابق ، منظور از « رسول » جبرئيل است ، آن گاه در وصف جبرئيل فرموده :
20 و 21 -
ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ مُطاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ
لفظ « ثم » اشاره است به
عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ
از اين آيه معلوم مىشود كه در آنجا ملائكهاى هستند كه از جبرئيل اطاعت مىكنند ، به هر حال در اين آيه و آيهء قبلى ، جبرئيل با شش صفت موصوف شده است و خداوند بهترين صفات را براى او آورده است ، اول اينكه رسول و فرستادهء خداست براى پيامبران ، دوم : در نزد خدا كريم و عزيز است . سوم : صاحب قدرت و نيرومندى است ، شايد منظور سرعت انتقال او در رفتن به آسمان و آمدن به زمين باشد ، در جاى ديگر نيز او با
شَدِيدُ الْقُوى
توصيف شده است
عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوى ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوى
نجم / 5 و 6 ، به نظر مىآيد نيرومند بودن در رساندن وحى دخيل است .
چهارم
عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ
يعنى در نزد خدا صاحب مكانت و تقرب است ، پنجم : مطاع بودن براى ملائكه است ، ششم : امين بودن در رساندن وحى و عدم خيانت در تبليغ پيامهاى خداوند است .
دربارهء نيرومند بودن جبرئيل در مجمع البيان و در الميزان از « در منثور » خبرى نقل شده كه خالى از بعد نيست .
22 - 26 -
وَ ما صاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ وَ لَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ وَ ما هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ وَ ما هُوَ بِقَوْلِ شَيْطانٍ رَجِيمٍ فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ
اين آيات در نفى جنون از آن حضرت و نفى بودن قرآن ، از تلقينات شياطين است منظور از صاحب ، رسول خداست ، آمدن اين لفظ اشاره به آنست كه دو رفيق شماست مدتها با او در يك شهر زندگى كردهايد و از او اختلاف مشاعر مشاهده نكردهايد .