اين توصيهء خداوند است كه در هر حال بايد به ياد خدا بود و اين همان چيزى است كه ضامن حفظ انسان از شر نفس ، شيطان و دشمنان مىباشد .
ح - هنگام مواجهه و رويارويى دشمنان بايد ذكر خدا را در دل داشت تا ضامنى باشد براى پايدارى و شكيبايى . خداوند مىفرمايد :
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً . . . « 1 » .
« اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! اگر به فوجى از دشمن برخورديد پايدارى كنيد و خدا را فراوان ياد كنيد . . . »
از اميرالمؤمنين عليه السلام روايت شده است :
« هنگامى كه با دشمن خود در جنگ درگير شديد ، كلام ، كم گوئيد و ذكر خداوند عزّ وجلّ را بسيار به جاى آوريد . « 2 » »
دوم - ياد خدا ، دژ ولايت الهى :
الف - مؤمنان ، خدا را به هنگام گرفتار شدن در معصيت ، براى رويارويى با ضعف خود ، به ياد مىآورند و آنگاه با توكّل بر خدا جان خويش را اصلاح مىكنند .
خداوند مىفرمايد :
وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ . . . « 3 » .
« و آن كسانى كه چون مرتكب كارى زشت شوند ، يا به خود ستمى كنند ، خدا را ياد مىكنند و براى گناهان خويش آمرزش مىخواهند و كيست جز خدا كه گناهان را بيامرزد . . . »
ب - خداوند مىفرمايد :
إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُوا فَإِذَا هُم مُبْصِرُونَ « 4 » .
هامش
( 1 ) - سورهء انفال ، آيهء 45 .
( 2 ) - بحارالانوار ، ج 90 ، ص 154 ، روايت 16 .
( 3 ) - سورهء آل عمران ، آيهء 135 .
( 4 ) - سورهء اعراف ، آيهء 201 .