شده بود .
وَ رَهْبانِيَّةً ابْتَدَعُوها ما كَتَبْناها عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغاءَ رِضْوانِ اللَّهِ فَما رَعَوْها حَقَّ رِعايَتِها
معلوم مىشود كه رهبانيت ساخته نصارى است نه آنكه در دين مسيح بوده باشد ، زيرا مىفرمايد : آن را از خود بدعتگذارى كردند ، ما به آنها ننوشته بوديم .
از
فَما رَعَوْها حَقَّ رِعايَتِها
معلوم مىشود : اگر آن را در قالب شريعت حضرت عيسى پياده مىكردند ، كار بدى نبود ، ولى در آن افراط نموده و از قالب دينى خارج نمودهاند ، مانند ترك ازدواج و غيره .
« الا » استثناء منقطع است يعنى : « لكن ابتدعوها ابتغاء رضوان اللَّه » در بارهء رهبانيت مطلبى هست كه در نكتهها خواهد آمد .
فَآتَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ وَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ
اينها هم نظير گذشتگان ، عدهاى ايمان آورده و بسيارشان از دين خارج شدند .
28 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
.
مراد از
اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ
رسيدن به درجه اعلاي ايمان است چنان كه در سابق گفته شد ، تقواى خدا و مطيع محض بودن به رسول ، نتيجهاش رسيدن به دو بهره از رحمت و ثواب است ، يكى براى اصل توحيد و ديگرى براى درجات آن و نيز نتيجهاش رسيدن به نور واقعى است كه اصلا راه را گم نكند نظير :
أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها
انعام / 122 و شايد شامل نور آخرت هم باشد چنان كه