آن و ترك لذات دنيا ، بر خلاف ارادهء خداوندى است . اما رهبانيت به صورت اسلامى آن يعنى با شركت در كار اجتماعى و مشاركت با مردم ، انسان خلواتى نيز با خدا داشته باشد و به تصفيه روح بپردازد كار انبياء و اولياء و خاصه رسول خدا و اهل بيت او عليهم السّلام بوده است و مورد تصديق اسلام و همه ، اديان آسمانى مىباشد .
اينكه فرموده :
فَما رَعَوْها حَقَّ رِعايَتِها
منظور آنست كه آن را از مسير واقعى خارج كرده و در ترك ازدواج و مانند آن پياده كردند .
در سفينة البحار زير لغت ( رهب ) نقل كرده : پسرى از عثمان مظعون فوت شد ، او بسيار محزون گرديد و در منزل خويش محلى براى عبادت معين كرد و مشغول عبادت شد ، اين مطلب به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله رسيد ، فرمود : اي عثمان خدا بر ما رهبانيت ننوشته ، رهبانيت امت من جهاد در راه خداست و در ضمن روايتى در مجمع البيان نقل شده : آن حضرت به ابن مسعود گفت : ميدانى رهبانيت امت من چيست ؟ او گفت : خدا و رسولش داناتر هستند فرمود : هجرت ، جهاد ، صلوة صوم ، حج و عمره .
درباره پيدايش رهبانيت در مجمع البيان روايت مفصلى از ابن مسعود از آن حضرت نقل شده است ، و من آن را در قاموس قرآن ( رهب ) نقل كردهام .
شأن نزول كفلين : طبرسى رحمه اللَّه از سعيد بن جبير نقل مىكند : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله جعفر بن ابى طالب را با هفتاد سوار به حبشه فرستاد تا نجاشى را به اسلام دعوت كنند نجاشى اسلام را پذيرفت ، به وقت بر گشتن جعفر ، چهل نفر از مسلمانان حبشه براى عرض سلام به آن حضرت به مدينه آمدند ، آنها با ديدن نياز اهل مدينه از آن حضرت اجازه خواسته مقدارى از اموال خويش را به مدينه آورده و تقديم مسلمانان كردند .
در اين رابطه آيات 52 و 53 و 54 سوره قصص نازل گرديد و در آنهاست