نصرت در غيب يعنى در حالى كه خدا از آنها غائب است و او را نمىبينند ،
إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ
در رابطه با آنست كه نصرت خدا نه از جهت عاجز بودن ، خداست بلكه براى نفع خود بندگان است .
26 -
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً وَ إِبْراهِيمَ وَ جَعَلْنا فِي ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَ الْكِتابَ فَمِنْهُمْ مُهْتَدٍ وَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ
در اين آيه ملاحظه مىشود كه مردم در طول زمانهاى گذشته به دو گروه هدايت يافته و فاسق تقسيم شدهاند ، اين مطلب در آيات بعدى در امت عيسى نيز خواهد آمد ، على هذا از اين آيه تا آخر سوره ، دو مطلب در نظر است يكى اينكه :
جريان ارسال رسال از اوّل در طول تاريخ ادامه پيدا كرده ، ديگرى آنكه هيچ يك از امتها به طور همگانى هدايت را نپذيرفتهاند ، بلكه عدهاى هدايت وعدهء كثيرى مشمول
وَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ
شدهاند ، چنان كه امت اسلامى نيز چنين است ، « منهم » در هر دو راجع به ذريه است .
27 -
ثُمَّ قَفَّيْنا عَلى آثارِهِمْ بِرُسُلِنا وَ قَفَّيْنا بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَ آتَيْناهُ الْإِنْجِيلَ
منظور از آثار ، طريقه ، توحيد و خدا پرستى است يعنى بر طريقهء آنها پى در پى كرديم پيامبران خود را ، « برسلنا » مفعول دوم « قفيناهم » است تقديم « قفيناهم برسلنا » مىباشد ، گويند : « قفا فلانا زيدا و بزيد : ابتعه اياه » .
وَ جَعَلْنا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَ رَحْمَةً
در مجمع فرموده : رأفت شديدترين رقت قلب است ، گويى منظور از جعل رأفت توفيق آنهاست به رأفت و رحمت .
طبرسى فرموده : آن به وسيله امر به رأفت و تشويق به ثواب بوده است ، به هر حال : آن در اثر تعليمات حضرت عيسى عليه السّلام بود كه بر رأفت و رحمت گذاشته