را در مدت عده از خانه بيرون كنند ، خانه گرچه مال مرد ولى به تناسب اينكه بايد در آنجا بماند « بيوتهن » آمده است ، اينكه فعلا مرسوم است زن پيش از طلاق از خانه مىرود ، بر زوجه و زوج هر دو حرام است .
دوم : براى زن خارج شدن حرام است ، و اگر هم ضرورت ايجاب كرد در شب خارج مىشود و قبل از صبح بر مىگردد چنان كه در فقه آمده است .
« الا » استثناء از
لا تُخْرِجُوهُنَّ
است ، منظور از فاحشهء آشكار آنست كه اهل خانه را اذيت كند ، يا دزدى نمايد ، يا خود را در معرض تماشاى نامحرمان قرار دهد و يا به شوهرش بدزبانى كند .
از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه در جواب
إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ . . .
فرمود
« الا ان تزنى فتخرج و يقام عليها الحد »
« 1 » در روايت ديگرى از حضرت رضا عليه السّلام نقل شده :
« قال : اذاها لاهل الرجل و سوء خلقها »
و در روايت ديگرى از آن حضرت :
« قال يعنى بالفاحشة المبينة ان تؤذي اهل زوجها فاذا فعلت فان شاء ان يخرجها من قبل ان تنقضى عدتها فعل » .
وَ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَ مَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ لا تَدْرِي لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذلِكَ أَمْراً
موعظه و انذار است نسبت به آنكه اين حدود را مراعات نكنيد ، اين شخص بر خود ظلم كرده است ، زيرا كه در مقابل خدا ايستاده است .
لا تَدْرِي . . .
راجع به
لا تُخْرِجُوهُنَّ . . .
است ، زيرا در صورت ماندن در خانه شايد يكديگر را به بينند و خدا فكرشان را عوض كند و با رجوع مرد ، زندگى را از سر گيرند .
هامش
( 1 ) فقيه كتاب الطلاق باب طلاق السنة .