شرحها
در اين آيات چند حكم از احكام طلاق مطرح است ، اوّل اينكه زن را بايد در وقتى طلاق داد كه به مجرد وقوع طلاق داخل در عده شود و آن طلاقى است كه در طهر غير مواقعه باشد چنان كه خواهد آمد .
دوم : بايد اوقات عده را بشمارند ، زيرا در ايام عده نفقه و سكنى و كسوه بر عهدهء مرد است و نيز بعد از عده ، زن حق ازدواج با ديگران را دارد .
سوم : در ايام عده زن را نبايد از منزل بيرون كرد ، بر خودش نيز خارج شدن حرام است . مگر آنكه كارى انجام دهد كه به علت آن بيرونش كنند .
چهارم به وقت ايقاع طلاق بايد دو نفر عادل حاضر باشند و گرنه طلاق باطل است .
پنجم : چون عدهء به شرف تمام شدن رسد ، مرد مىتواند رجوع كند و طلاق باطل شود و يا صبر كند عده تمام شود و از زن به طور شايسته جدا گردد ، و چون در اينكارها احتياج به تقوى دارد تا از جادهء عدالت در آن مرحله حساس خارج نشوند ، لذا تقوى گوشزد شده است .
1 -
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَ أَحْصُوا الْعِدَّةَ
.
اين قسمت از آيه شامل دو حكم است يكى طلاق در طهر غير مواقعه ، ديگرى شمردن روزهاى عده . خطاب به حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله به علّت شرافت و احترام اوست ، و گرنه حكم شامل همه است .
منظور از
إِذا طَلَّقْتُمُ
اراده طلاق است نظير :
فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ
نحل / 98
إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ . . .
مائده / 6 يعنى چون خواستيد قرآن