4 - براى شما سرمشق خوبى هست در ابراهيم و آنان كه با او بودند ، وقتى كه به قوم خويش گفتند : ما از شما و از آنچه جز خدا مىپرستيد بيزاريم ، به دين شما كافر شديم ، ميان ما و شما دشمنى و كينهء دائمى به وجود آمد تا وقتى كه به خداى واحد ايمان بياوريد ، ( علاقهاى ميان آنها نماند ) مگر سخن ابراهيم كه به پدرش گفت :
براى تو مغفرت خواهم خواست ، چيزى از خدا بر تو مالك نيستم ، پروردگارا بر تو توكل كرديم و به تو باز گشتيم بازگشت به سوى توست .
5 - پروردگارا ما را براى كفار مايه امتحان قرار مده ، ما را بيامرز فقط تو هستى توانا و حكمت كردار .
6 - براى شما در آنها سرمشق خوبى هست براى آن كس كه خدا و روز قيامت را اميد دارد هر كه برگردد ، خدا بىنياز و ستوده است .
7 - اميد است خدا ميان شما و آنان كه دشمن داشتهايد محبت قرار بدهد ، خدا تواناست ، خدا آمرزنده و مهربان است .
8 - خدا شما را نهى نمىكند از كسانى كه با شما در باره دين نجنگيده و شما را از ديارتان خارج نكردهاند ، اينكه به آنها نيكى كنيد ، و با آنها عدالت نمائيد كه خدا عادلان را دوست دارد .
9 - فقط شما را نهى مىكند از كسانى كه با شما در بارهء دين جنگيده و از ديارتان بيرون كرده و بر اخراج شما به يكديگر كمك نمودهاند ، اينكه آنها را دوست بداريد هر كه آنها را دوست بدارد ظالم است .
كلمهها
اسوة : سرمشق . مقتدا ، در اقرب الموارد گويد : آن به خوب و بد هر - دو شامل است لذا در قرآن با كلمهء حسنه توصيف شده است .
« الاسوة : القدوة » .
بغضاء : دشمنى شديد . راغب گويد : آن تنفر نفس از شىء است .