تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 96

مساهمون:

ص٩٦
6 - اينهاست آيات خدا كه بر تو مىخوانيم پس به كدام سخن بعد از خدا و آياتش ايمان مىآورند ؟ !

كلمه‌ها

يبث : منتشر مىكند . « بث » پراكنده كردن و منتشر نمودن . اختلاف : پى در پى بودن ، جانشين شدن يكى از ديگرى . تصريف : برگرداندن . صرف نيز به همان معنى است .

شرحها

در اين آيات مىخوانيم قرآن از جانب خدا نازل شده است و آن كتابى است كه جهان هستى ادعاى آن را اثبات مىكند . زيرا كه آسمانها و زمين و پيدايش موجودات زنده و پى در پى بودن شب و روز و نظام كون ، از وجود خدا و توحيد او در ادارهء جهان خبر مىدهند ، آيات قرآن نيز اشاره به همين‌هاست . 1 -
حم
. اين كلمه در قرائت كوفى يك آيهء مستقل است و چون آن قرائت منتهى به على عليه السّلام است ، نشان مىدهد كه اين كلمه يك معناى مستقلّى دارد . 2 -
تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ
در اول سورهء مؤمن گفته شد كه ظاهرا
تَنْزِيلُ الْكِتابِ
از باب اضافهء صفت به موصوف و « تنزيل » به معناى مفعول و خبر مبتداى محذوف است يعنى « هذا كتاب منزل من اللَّه » وصف عزيز حاكى از توانايى است ، وصف حكيم نشان مىدهد كه قرآن روى حكمت و مصلحت نازل شده است . 3 -
إِنَّ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَآياتٍ لِلْمُؤْمِنِينَ
اين آيه و دو آيه بعدى در رابطه با آنست كه : كائنات قرآن را تصديق دارند
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 96 | على اكبر قرشى بنابى