سورهء جاثيه
در مكه نازل شده و سى هفت آيه است
نظرى به سورهء مباركه
1 - جاثيه شصت و پنجمين سوره است كه بعد از سورهء دخان در مكّه نازل گرديد ، در ترتيب فعلى قرآن مجيد سورهء چهل و پنجم است ، به نظر مىآيد كه در حدود سال دهم بعثت نازل شده باشد ، ولى وقت دقيق نزول آن معلوم نشده است .
2 - عدد آيات آن در قرائت كوفى سى و هفت است ، اين عدد به واسطه عاصم و ابو عبد الرحمن سلمى به أمير المؤمنين صلوات اللَّه عليه مىرسد ، در قرائت ديگران سى و شش است ، علّت اين اختلاف آنست كه كلمهء « حم » در قرائت كوفى به تنهايى يك آيه است ( مجمع البيان ) .
در تفسير خازن گويد : اين سوره داراى چهارصد و هشتاد هشت كلمه و دو هزار و صد و نود يك حرف است و اللَّه العالم .
3 - تسميهء آن به « جاثيه » به علّت آمدن اين كلمهء در آيه
وَ تَرى كُلَّ أُمَّةٍ جاثِيَةً . . .
/ 28 ، است ، تسميه كل به اسم جزء ، طبرسى و ديگران فرمودهاند :
آن را سورهء شريعت نيز ناميدهاند به علّت آيه
ثُمَّ جَعَلْناكَ عَلى شَرِيعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ . . .
/ 18 ، ظاهرا حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله آن را با اين نام ناميده است .
4 - سوره مباركه به شهادت آيات آن مكّى است ، در مجمع از قتاده نقل شده : آيه
قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ . . .
/ 14 در مدينه نازل گرديد ولى