تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 469

مساهمون:

ص٤٦٩
به نام خداى رحمان رحيم 1 - او خداى رحمان است . 2 - كه قرآن را به رسولش تعليم كرد . 3 - انسان را آفريد . 4 - به او سخن گفتن آموخت . 5 - خورشيد و ماه با حساب خدايى در حركتند . 6 - علف و درخت به اراده خدا خاضع مىباشند . 7 - آسمان را بالا برد و تعادل برقرار كرد . 8 - كه در ميزان طغيان نكنيد . 9 - توزين را با عدالت به پا داريد و از ترازو كم نكنيد . 10 - خدا زمين را براى مردم نهاد . 11 - در آن ميوه هست و خرما كه داراى غلافهاست . 12 - و دانه برگدار و گل . 13 - پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد . 14 - اى انس و جن انسان را از گل خشكيده‌اى همچون سفال ، آفريد . 15 - و جن را از شعله خالص از آتش خلق كرد . 16 - پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد ؟

كلمه‌ها

رحمن : صيغه مبالغه است ، دلالت بر گستردگى و شمول رحمت دارد ،