47 - گناهكاران در ضلالت و آتشها هستند .
48 - روزى كه در آتش بر صورت خويش كشيده مىشوند بچشيد عذاب سقر را .
49 - ما هر چيز را به اندازه آفريدهايم .
50 - فرمان ما نيست مگر يكى مانند اشاره چشم .
51 - امثال آنها را قبلا هلاك كردهايم آيا پند گيرندهاى هست ؟
52 - هر چه كردهاند در نامههاى عمل هست .
53 - هر كوچك و بزرگ نوشته شده است .
54 - متقيان در بهشتها و نهرها هستند .
55 - در مجلس صدقى نزد خداى توانا .
كلمهها
زبر : جمع زبور است به معنى كتابها . صحاح و قاموس و اقرب ، زبور را مطلق كتاب گفتهاند ، مراد در آيه 52 نامههاى اعمال است .
ادهى : داهيه : امر عظيم و امر ناپسند ، طبرسى فرمايد : آن بلائى است كه چارهاى نداشته باشد ، آن فقط يك بار در قرآن مجيد آمده است .
امر : تلختر . مرارة : تلخى ، مر : تلخ .
سعر : سعير : آتش افروخته . جمع آن سعر است .
سقر : از نامهاى جهنم است . اصل آن به معنى تغيير رنگ مىباشد .
عدم صرف آن به علّت تعريف و تأنيث است ( مجمع ) راغب گويد « سقرته الشمس » يعنى آفتاب او را ذوب كرد و رنگش را تغيير داد آن چهار بار در قرآن مجيد آمده است .
لمح : نگاه سريع . اشاره با چشم . در مجمع البيان فرموده « اللمح :
النظر بالعجله و هو خطف البصر » .