تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 441

مساهمون:

ص٤٤١
10 - خدايش را خواند كه من مغلوبم ياريم فرما . 11 - درهاى آسمان را با آبى شديد باز كرديم . 12 - زمين را چشمه‌ها شكافتيم ، آب آسمان و زمين بر فرمانى معين به هم آميخت . 13 - نوح را بر كشتى كه از تخته‌ها و ميخها بود حمل كرديم . 14 - زير حفاظت ما حركت مىكرد ، پاداشى بود به نوح كه نبوتش انكار شده بود . 15 - اين قضيه را نشانه‌اى گذاشتيم آيا پند گيرنده‌اى هست ؟ 16 - عذاب و انذار من چگونه بود ؟ ! 17 - قرآن را براى پندگيرى آسان كرديم آيا پندگيرنده‌اى هست ؟ ! 18 - قوم عاد پيامبر را تكذيب كرد ، عذاب و انذار من چگونه بود ؟ 19 - ما بر آنها بادى سوزان در روز نحس پيوسته فرستاديم . 20 - مردم را از جا مىكند ، گويى آنها تنه‌هاى كنده شدهء درخت خرما بودند . 21 - پس عذاب و انذار من چگونه بود ؟ 22 - قرآن را براى پند گرفتن آسان كرده‌ايم ، آيا پند گيرنده‌اى هست ؟

كلمه‌ها

منهمر : همر : ( بر وزن عقل ) ريختن اشك و آب ، « همره فانهمر » : ريخت آن را پس ريخته شد ، لازم و متعدّى هر دو آمده است ، طبرسى شدت را در آن قيد مىكند « منهمر » : بسيار ريزنده ، اشاره به باران خارق العاده است ، اين كلمه فقط يك بار در كلام اللَّه يافته است . الواح : تخته‌ها ، مفرد آن لوح است . دسر : ( بر وزن شتر ) مسمارها ، مفرد آن دسار است ، اصل آن به معنى دفع مىباشد ، در نهج البلاغه فرموده : « فسوى منه سبع سماوات . . . به غير عمد يدعمها و لا دسار ينظمها » خطبه / 1 .