مؤلف گويد : اهل سنت نيز در تفاسير خويش مانند مجمع البيان گفتهاند در تفسير برهان سه روايت دربارهء شق القمر از امامان اهل بيت عليهم السّلام نقل شده و از ابن شهر آشوب نقل كرده : مفسران و محدثان جز عطا و حسن و بلخى بر اين مطلب اجماع دارند ، مجلسى رحمه اللَّه در بحار الانوار آن را به طور تفصيل از تفاسير و روايات نقل مىكند . ( ج 17 / 347 به بعد طبع جديد ) .
نگارنده گويد : اينكه از ائمه عليهم السّلام در اين باره زياد روايت نشده ، ظاهرا به علّت واضح بودن قضيه است .
مطلب ديگر :
معجزات پيامبران به دو قسم تقسيم مىشود ، اول معجزاتى كه خدا براى اثبات نبوت آنها داده است ، مانند عصاى موسى ، قرآن محمّد صلّى اللَّه عليه و آله ، دوم معجزاتى است كه مردم خواستهاند ، مانند ناقهء صالح و مائده عيسى ، قرآن مجيد صريح است در اينكه اگر مردم معجزهاى بخواهند و پيامبر آن را بياورد در صورت عدم ايمان ، به زودى با قهر خدا از بين خواهند رفت ، چنان كه قوم صالح ايمان نياورند و هلاك شدند . قسم دوم را معجزهء اقتراحى گويند .
ياران عيسى از آن حضرت مائده آسمانى خواستند ، خدا در جواب فرمود :
. . . إِنِّي مُنَزِّلُها عَلَيْكُمْ فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ
مائده / 115 ، يا در جواب مشركان كه مىگفتند : با پيامبر فرشتهاى بيايد و نبوت او را تصديق كند فرموده :
وَ قالُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ وَ لَوْ أَنْزَلْنا مَلَكاً لَقُضِيَ الْأَمْرُ ثُمَّ لا يُنْظَرُونَ
انعام / 8 .
يعنى : اگر فرشته مىفرستاديم باز ايمان نمىآوردند ، آن وقت لازم بود مهلتى ندهيم و هلاكشان كنيم ، اما خواست ما آنست كه در مهلت زندگى كنند و هلاك نشوند تا شايد هدايت يابند .