به جاى « ربنا » گفتهاند « ربك » ولى مجمع البيان از بعضى نقل كرده : مرادشان از ساحر عالم است ساحر در نزد آنها بزرگ بود ، آن در اينجا صفت ذم نيست ، ناگفته نماند : آنجا محل ساحر گفتن نبود ، ولى ظاهرا از كثرت عجز و ناراحتى اين كلمه را به زبان آوردهاند .
50 -
فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِذا هُمْ يَنْكُثُونَ
.
منظور از نكث ، نقض قولشان
إِنَّنا لَمُهْتَدُونَ
است . كه پس از برداشته شدن عذاب باز در حال شرك و كفر ماندند .
51 -
وَ نادى فِرْعَوْنُ فِي قَوْمِهِ قالَ يا قَوْمِ أَ لَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ وَ هذِهِ الْأَنْهارُ تَجْرِي مِنْ تَحْتِي أَ فَلا تُبْصِرُونَ
.
اينجاست كه فرعون در حق بودن خويش ، به وسائل مادى چسبيده و حكومت و امكانات خويش را به رخ مردم كشيده است ،
وَ هذِهِ الْأَنْهارُ
عطف است بر « ملك مصر » مراد جريان انهار از زير درختان كاخهاى اوست
أَ فَلا تُبْصِرُونَ
تأكيد سخن فوق است .
52 -
أَمْ أَنَا خَيْرٌ مِنْ هذَا الَّذِي هُوَ مَهِينٌ وَ لا يَكادُ يُبِينُ
.
ظاهر آنست كه « ام » منقطعه به معنى « بل » است يعنى : بلكه من بهترم از موسى ، زيرا كه او حقير است و نمىتواند مطلب خود را روشن كند ، در كشاف گويد : ام متصله و آن به جاى
أَ فَلا تُبْصِرُونَ
ام تبصرون » است .
به نظر مىآيد « مهين » در مقابل ملك مصر است يعنى من حكومت دارم اما موسى يك فرد عادى است ،
وَ لا يَكادُ يُبِينُ
يك سخن باطلى است از طرف فرعون ، و آن ربطى به
وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي
-
وَ أَخِي هارُونُ هُوَ أَفْصَحُ مِنِّي
ندارد زيرا قرآن آن را به صورت عدم قبول نقل مىكند .
53 -
فَلَوْ لا أُلْقِيَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ جاءَ مَعَهُ الْمَلائِكَةُ مُقْتَرِنِينَ
طبرسى رحمه اللَّه فرموده : چون كسى را پيشوا مىكردند دستبندهاى