تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 37

مساهمون:

ص٣٧
اسوره : دستنبدها . مفرد آن سوار است . استخف : يعنى : عقل و درك قوم را خفيف و سبك كرد . آسفونا : اسف ( بر وزن شرف ) غضب شديد و اندوه . طبرسى رحمه اللَّه فرموده : اسف : خشم شديد است ، به معنى اندوه نيز آيد ، ايساف نيز چنين است « آسفونا » : ما را به خشم آوردند . سلفا : سلف ( بر وزن شرف ) : گذشته و گذشتن . اسم و مصدر هر دو آمده است .

شرحها

جريان موسى و فرعون در اين آيات بهترين شباهت را به آيات گذشته دارد در آنجا خوانديم كه مشركان مكه قرآن را سحر و آورندهء آن را ساحر خواندند ، آن گاه ثروت و شهرت را عنوان كرده و گفتند :
لَوْ لا نُزِّلَ هذَا الْقُرْآنُ عَلى رَجُلٍ مِنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيمٍ
سپس با آيات
فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ . . .
آنها را تهديد فرمود . در اينجا نيز فرعون و قومش موسى را ساحر گفته ، آن گاه فرعون در بر حق بودن خويش ملك مصر و بازو بندهاى طلا را پيش مىكشد و بالاخره خود و قومش غرق مىشوند ، در اين صورت آيات فوق ، تسليت بر حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله تهديد بر مشركان و موعظه بر همگان است . 46 -
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ فَقالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ
. منظور از آيات ، معجزات نهگانهء موسى است از قبيل عصا و يد بيضاء و غيره
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى تِسْعَ آياتٍ بَيِّناتٍ
اسراء / 101 مراد از « ملاء » ظاهرا قوم فرعون است نه فقط درباريانش .