تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 371

مساهمون:

ص٣٧١
20 - نشستگانند بر تختهاى صف كشيده و قرين كرده‌ايم آنها را با حور عين . 21 - كسانى كه ايمان آورده و فرزندانشان با ايمان از آنها تبعيت كرده‌اند ، فرزندان آنها را به آنها لاحق مىكنيم و از پاداششان چيزى كم نمىكنيم ، هر كس در گرو عمل خويش است . 22 - به آنها پى در پى مىرسانيم ميوه و گوشتى از آنچه ميل مىكنند . 23 - در آنجا براى گرفتن كاسه شراب منازعه مىكنند ( اما ) در بهشت لغو و گناهكار دانستن نيست . 24 - گردش مىكند در اطراف آنها غلامانى كه براى آنهاست ، گويى مرواريد مستور هستند 25 - بعضى بر بعضى رو مىكند و از همديگر سؤال مىكنند . 26 - گويند : ما در گذشته در ميان خانوادهء خويش اهل توجه بوديم . 27 - خدا بر ما عنايت فرمود و از عذاب نافذ حفظ كرد . 28 - ما خدا را از پيش مىخوانديم كه او احسان كننده و مهربان است .

كلمه‌ها

نعيم : نعمت پر وسعت و زياد . راغب گويد : « النعمة : النعة الكثيرة » آن مفرد است و جمع نيست . فاكهين : متنعمين ( لذت برندگان ) فاكه كسى را گويند كه فاكهه ( ميوه ) در اختيار اوست . حور : حوراء : زن سفيد بدن ( سمين تن ) ، جمع آن حور است ، عيناء زنى كه چشمش درشت است جمع آن « عين » مىباشد . التناهم : آلت : نقصان و ناقص كردن « آلت ماله : نقصه و آلت الشيء : نقص » . رهين : به معنى مفعول است ( مرهون ) الميزان در معنى آن فرموده : هر شخصى نزد خدا در مقابل عمل خود مقبوض و محفوظ است تا به