كه روزى شما نيز تحت تدبير خدايى است ، آنچه در زمين براى بقاى خود از آن بهره مىبريد از آسمان است و يا ارتباط كامل با نظام كائنات دارد .
مثلا يك ليوان آب كه مىخوريم بعد از كمى دقت خواهيم ديد كه بسته به وجود آفتاب است كه از فاصلهء صد و پنجاه ميليون كيلومتر به درياها مىتابد و همچنين . . .
منظور از
ما تُوعَدُونَ
شايد همهء پيشامدها و حوادث زمين باشد غير از روزى ، نظير
تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ
قدر / 4 و نظير
فَأَنْزَلْنا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا رِجْزاً مِنَ السَّماءِ
بقره / 59 .
على هذا آن ، شامل همه چيز حتى ثواب و عقاب و آتش و بهشت نيز مىشود مگر با دليل قطعى جهنم از آن جمله نباشد ، الميزان نظر مىدهد كه منظور از آن بهشت باشد بدليل
عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوى
نجم / 15 .
23 -
فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ ما أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ
.
ضمير « انه » راجع است به « بودن روزى و وعده در آسمان » كلمهء « لحق » حاكى است كه اين امر از جملهء قضاء حتمى و نظام ثابت جهان مىباشد ،
رَبِّ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ
نشان مىدهد كه بودن رزق و بهشت در آسمان نيز از مصاديق ربوبيت است .
« ما » موصول و منظور از آن نطق است يعنى « مثل النطق الذى تنطقون » يعنى همانطور كه در سخن گفتن خود شكى نداريد ، اين واقعيّت نيز همانطور است سوگند ياد كردن خدا به خودش و تشبيه به سخن گفتن ، هر دو قابل دقّت است .
ناگفته نماند : از آيه شريفه روشن مىشود كه بشر هر قدر در روى زمين زياد بشود از لحاظ روزى كمبودى نخواهد داشت ، و آنچه از كمبود ، گرسنگى باشد ساخته ستمگران و ابر قدرتهاست .