لَصادِقٌ وَ إِنَّ الدِّينَ لَواقِعٌ
.
آن گاه در قصههاى پيامبران نمونههايى از وعدهء رحمت و عذاب الهى بيان گرديده كه همه به وقوع پيوستهاند مانند وعدهء خدا دربارهء ولادت اسحاق كه با آنكه ابراهيم خودش پير و زنش نازا بود ، اسحاق به دنيا آمد ، و نيز ملائكه به ابراهيم وعده كردند كه قوم لوط هلاك خواهد شد و همانطور واقع گرديد .
و نيز وعدهء خدا درباره هلاك فرعونيان و هلاك قوم عاد عملى گرديد و باز به قوم صالح وعده شد كه
تَمَتَّعُوا فِي دارِكُمْ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ ذلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ
و پس از سه روز در اثر صاعقه هلاك شدند و همچنين وعدهء هلاك دربارهء قوم نوح .
اينها همه نشانههايى از وعدهء خدايى هستند ، پس نتيجه گرفته مىشود كه
إِنَّما تُوعَدُونَ لَصادِقٌ
.
ناگفته نماند بنا بر آنچه گفته شد : نظر عمده در ذكر حالات پيامبران ، اثبات صدق بودن وعدههاى الهى است و اللَّه العالم .
20 و 21 -
وَ فِي الْأَرْضِ آياتٌ لِلْمُوقِنِينَ وَ فِي أَنْفُسِكُمْ أَ فَلا تُبْصِرُونَ
.
منظور از آيات ، آيات توحيد است چنان كه از
وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ . . .
روشن مىشود ، آيات توحيد در عين حال به وجود خدا دلالت دارند ، ولى وعدهء معاد بيشتر با آيات توحيد و تدبير جهان تناسب دارد « موقنين » به معنى يقين جويندگان است چنان كه طبرسى فرموده : « الذين يتحققون توحيد اللَّه » ولى آنها كه مصداق
يَمُرُّونَ عَلَيْها وَ هُمْ عَنْها مُعْرِضُونَ
مىباشند بهرهاى از آيات ندارند .
آيات توحيد در زمين عبارتند از پيدا شدن حيات ، روئيدن نبات ، آفرينش حيوانات ، تركيبات عجيب گازهاى هوا ، تشكيل ابرها و بارانها ، كوهها ، رودها فصول چهارگانه ، تبادل اكسيژن و كربن ميان حيوان و گياه ، و هزاران نظائر