معلوم مىشود كه آن حضرت طورى به طرف اهلش رفته كه آنها ندانند ، منظور از عجل سمين ، كباب بودن آنست در جاى ديگر آمده :
بِعِجْلٍ حَنِيذٍ
.
27 -
فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قالَ أَ لا تَأْكُلُونَ
.
اينكه فرموده : آيا نمىخوريد ؟ ! به علّت آن بود كه ديد دست به طعام نمىزنند چنان كه در جاى ديگر آمده :
فَلَمَّا رَأى أَيْدِيَهُمْ لا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ
هود / 70 ، آيه صريح است در اينكه آن حضرت آنها را بشر گمان مىكرد .
28 -
فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قالُوا لا تَخَفْ وَ بَشَّرُوهُ بِغُلامٍ عَلِيمٍ
.
يعنى : چون از خوردن امتناع كردند ، از آنها احساس خوف كرد ، « خيفة » براى نوع است . آن حضرت در دل خويش گفت : از اينكه طعام مرا نمىخورند لا بد به من قصد سويى دارند ، ملائكه چون چنين ديدند : گفتند : نترس ، و نيز مژده فرزند دانايى را به او دادند .
منظور از
بِغُلامٍ عَلِيمٍ
اسحاق است چنان كه در سورهء هود آمده :
وَ امْرَأَتُهُ قائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْناها بِإِسْحاقَ . . .
71 .
29 -
فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَها وَ قالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ
.
به نظر مىآيد منظور از « صرة » صيحه و ولوله است يعنى چون خبر ولادت را شنيده صيحهكنان آمده و با تعجب دست به پيشانى خويش زد .
در مجمع از امام صادق صلوات اللَّه عليه جماعت معنى شده است ،
عَجُوزٌ عَقِيمٌ
مىشود تقديرش « عجوز عقيم تلد غلاما ؟ ! » باشد يا « انا عجوز عقيم فكيف الد » .
30 -
قالُوا كَذلِكَ قالَ رَبُّكِ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ
.
كذلك اشاره است به بشارت ، يعنى : همانطور كه گفتيم خدايت گفته است .