تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 337

مساهمون:

ص٣٣٧
20 - در زمين آياتى هست براى يقين جويندگان . 21 - و در وجود خودتان آيا نمىبينيد ؟ ! 22 - روزى شما و آنچه وعده مىشويد در آسمانست . 23 - قسم به پروردگار آسمان و زمين ، اين سخن حق است مانند آنكه سخن مىگويند . 24 - آيا حكايت ميهمانهاى ابراهيم به تو رسيده است ؟ 25 - وقتى كه بر ابراهيم داخل شدند و سلام گفتند گفت : سلام بر شما ، اينان قومى ناشناسند . 26 - به طرف اهل خويش رفت و گوسالهء فربهى آورد . 27 - به آنها نزديك كرد و گفت : آيا نمىخوريد ؟ 28 - از آنها احساس ترس كرد گفتند : نترس و به او مژدهء پسر دانايى را دادند . 29 - زنش در جمعى رو كرد و به صورت خويش زد و گفت : پير زن نازا مىزايد ؟ ! 30 - گفتند : خدايت اين چنين فرمود : او حكيم و داناست . 31 - ابراهيم گفت : كار مهم شما چيست ؟ 32 - گفتند : به سوى قومى گناهكار فرستاده شده‌ايم . 33 - تا براى آنها سنگهاى متحجر بفرستيم . 34 - علامتدار هستند نزد خدايت براى اهل اسراف . 35 - آنكه از مؤمنان در آنجا بود بيرون كرديم . 36 - جز يك خانه از مسلمين در آن پيدا نكرديم . 37 - در آنجا علامتى گذاشتيم براى آنان كه از عذاب اليم مىترسند .