مىدانيم كه آب درياها در اثر املاحى كه دارند قابل شرب نيستند نه براى حيوان و نه براى گياه . آفتاب از فاصله صد و پنجاه ميليون كيلومترى بر سطح اقيانوسها مىتابد ، اقيانوسهايى كه سطح آنها از هزار فرسخ در هزار فرسخ بيشتر است .
در اثر تابش آن ، فقط آبها با كمى نمك نامحسوس تبخير مىشوند ، ابرها كه همان هواى مرطوبند در هواى سطح اقيانوسها بلند مىشوند ، آن گاه در اثر اختلاف درجات هواى خشكيها و درياها ، بادها توليد مىشوند ، در نتيجه ، ابرها از بالاى اقيانوسها به طرف خشكيها به حركت در مىآيند و سپس به صورت باران و برف به زمين مىريزند ، مقدارى در اعماق زمين ذخيره مىشوند و مقدارى در سطح آن به جريان مىافتند ، همه آبهاى مشروب و آبيارى از ابرها پائين آمدهاند اگر اين تدبير عجيب نبود ، از وجود حيوان و گياه خبرى نبود ( تبارك اللَّه رب العالمين ) .
اينجاست كه قرآن مىگويد : قسم به اين نظام اتم كه وعدهء قيامت راست است .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 335
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٣٣٥