در مجمع البيان از ابو سعيد خدرى نقل شده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود :
چون روز قيامت شود خداى تعالى به من و على ( بن ابى طالب ) گويد : هر كس شما را دشمن داشته به آتش اندازيد و هر كس دوستتان داشته به بهشت داخل كنيد ، اين است قول خدا
أَلْقِيا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ
در الميزان فرموده :
شيخ الطائفه نيز آن را در امالى با سند خودش از ابو سعيد خدرى از آن حضرت نقل كرده است آن در تفسير صافى و تفسير برهان از امام سجاد از على عليه السّلام از آن حضرت نقل گرديده است .
26 -
الَّذِي جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَأَلْقِياهُ فِي الْعَذابِ الشَّدِيدِ
.
گويى به علّت بسيار كبيره بودن شرك ، آن را به صورت « الذى جعل مع اللَّه الها آخر فرموده است و گرنه مىشد با اضافهء كلمهء « مشرك » به آيه فوق ، از اين آيه بىنياز شد ( از الميزان )
فَأَلْقِياهُ . . .
تأكيد خطاب سابق است .
27 -
قالَ قَرِينُهُ رَبَّنا ما أَطْغَيْتُهُ وَ لكِنْ كانَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ
.
در سورهء زخرف گذشت كه :
وَ مَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ وَ إِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ . . .
وَ لَنْ يَنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ إِذْ ظَلَمْتُمْ أَنَّكُمْ فِي الْعَذابِ مُشْتَرِكُونَ
/ 36 و معلوم شد كه گناهكاران هر يك شيطانى دارند كه آنها را اغفال مىكند و در آخرت هر دو در عذاب خواهند بود .
مراد از « قرينه » در اين آيه همان شيطان فريبكار است كه خواهد گفت :
خدايا من در اغواء او دستى نداشتهام بلكه خود در گمراهى بعيد بود كه نداى حق به گوشش نرسيد .
28 -
قالَ لا تَخْتَصِمُوا لَدَيَّ وَ قَدْ قَدَّمْتُ إِلَيْكُمْ بِالْوَعِيدِ
.
از آيه معلوم مىشود كه گناهكار در جواب
رَبَّنا ما أَطْغَيْتُهُ
خواهد گفت نه بلكه تو مرا فريب دادى تا بالاخره خدا خواهد فرمود :
لا تَخْتَصِمُوا لَدَيَّ
من