فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ
غافر / 55 . در اينجا صدر آيه نشان مىدهد كه آن حضرت راجع به پيشرفت دين و برداشته شدن موانع ، احساس دلتنگى مىكرد ، مخصوصا كه چند آيه قبل فرموده :
إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا . . .
/ 51 .
على هذا حدس زده مىشود كه
وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ
در رابطه با آن احساس دلتنگى است ، نظير اين آيه است آيهء
فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ لا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لا يُوقِنُونَ
روم / 60 ، اين آيه نيز از احساس مشكل و نگرانى و دلتنگى در رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله حكايت دارد ، كه خدا امر به استقامت مىكند و مىگويد : وعدهء نصرت حتمى است .
بالاتر از اين آيه ، سورهء نصر است كه مىگويد :
إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْواجاً فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَ اسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كانَ تَوَّاباً
استغفار در اينجا براى چيست ؟ آيا منظور آنست كه : چون با چشم خود ديدى مكه فتح گرديد و مردم به جاى يك نفر يك نفر ، گروه گروه وارد اسلام مىشوند آن وقت خواهى ديد كه موانع برداشته شد ، نصرت خدا آمد ، پس بايد در مقابل آن دلتنگى و نگرانى كه داشتى استغفار نمايى .
سومى آيهء
لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ
است كه بايد ديد ميان فتح مبين و مغفرت گناه چه رابطهاى هست ؟ در اينجا چهار وجه هست .
اول آنست كه به نظر نگارنده آمده ، صحت و سقم آن بر عهدهء خودم مىباشد و اگر راهى به تفسير آيات باشد چه بهتر و اگر اشتباه باشد به خودم راجع است و آن اينكه : پيامبران دربارهء وعدههاى خدا شكى نداشتند ، امّا به علت بشر بودن نگرانىهايى در وجود آنها بود و با تحقق وعدهء خدا آن نگرانيها بر طرف گشته و اطمينان كامل حاصل مىشد .