و نظير
وَ تَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا
.
عَلَيْهِمْ دائِرَةُ السَّوْءِ
نفرين است و شايد خبر از وقوع بلاى حتمى باشد .
وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ لَعَنَهُمْ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ وَ ساءَتْ مَصِيراً
.
غَضِبَ اللَّهُ
حكايت از حتميت عذاب دارد ، و لعنت خدا ، دور كردن از رحمت و توفيق در دنياست ،
ساءَتْ مَصِيراً
در مقابل
فَوْزاً عَظِيماً
مربوط به مؤمنان است .
7 -
وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً
.
در رابطه با بهشت مؤمنان و عذاب و غضب و لعنت و جهنم براى كفّار و منافقان است و تعليل بيانى آن دو مىباشد ، يعنى اينكارها از خدا ميسر است زيرا اسباب و عوامل مرئى و نامرئى جهان در اختيار خداست وانگهى خدا تواناست مىتواند آنها را در تعذيب منافقان و رحمت مؤمنان به كار برد .
و نيز حكيم است كار را به مصلحت انجام مىدهد و از توانايى خود سوء استفاده نمىكند .
نكتهها
غفران ذنب آن حضرت يعنى چه ؟ :
در قرآن مجيد در سه محل به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نسبت ذنب داده شده است ، يكى از آنها چندان قابل بحث نيست بلكه مفهوم آن روشن مىباشد و آن عبارت است از :
فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ
محمّد / 19 كه در اينجا مىشود گفت : گناه آن حضرت نسبت به خودش است زيرا او نيز مانند ديگران خودش را در مقابل خدا قاصر مىداند نه اينكه گناه مىكند زيرا كه او معصوم است .
اما دو محل ديگر قابل بررسى و دقت است يكى آيهء :