[ سوره الشورى ( 42 ) : آيات 51 تا 53 ]
وَ ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلاَّ وَحْياً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولاً فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ ما يَشاءُ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ ( 51 ) وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ما كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتابُ وَ لا الْإِيمانُ وَ لكِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا وَ إِنَّكَ لَتَهْدِي إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 52 ) صِراطِ اللَّهِ الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ أَلا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الْأُمُورُ ( 53 )
51 - نبوده براى هيچ انسانى كه خدا با او سخن گويد مگر با وحى يا از پس پردهاى و يا ملكى بفرستد و او آنچه خدا بخواهد وحى كند ، خدا و الا مقام و حكيم است .
52 - اين چنين قرآنى بر تو از امر خود وحى كرديم ، نمىدانستى اين كتاب و اين ايمان كدام است ، ليكن آن را نورى گردانديم كه هر كه را از بندگان بخواهيم با آن هدايت مىكنيم و تو به راه راست هدايت مىكنى .
53 - به راه خدايى كه همه چيز آسمانها و زمين خاص اوست ، بدان كه كارها به خدا برمىگردد .
كلمهها
يكلمه : تكليم به معنى سخن گفتن است نه به معنى به سخن در آوردن .
حجاب : پرده .
تدرى : درى ( بر وزن عقل ) : معرفت و دانستن . راغب گويد : معرفتى