لفعلوا و لكن جعلهم محتاجين بعضهم الى بعض و استعبدهم بذلك و لو جعلهم كلّهم اغنياء لبغوا في الارض و لكن ينزل به قدر ما يشاء مما يعلم انه يصلحهم في دينهم و دنياهم انه بعباده خبير بصير » ( برهان ) .
28 -
وَ هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا وَ يَنْشُرُ رَحْمَتَهُ وَ هُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ
.
اين آيه يك مطلب مستقلى است و در عين حال با آيه قبلى از لحاظ رزق تناسب دارد ، مراد از نشر رحمت ، روئيدن نبات و ميوهها به وسيله باران است كه رحمت و ارزاق خدايى را گسترش داده و به همه مىرساند ، دو وصف « ولى حميد » در رابطه با مطلب آيه است ، او ولى و سرپرست و مدبر است و بايد باران بياورد و رحمت خويش را بگستراند ، حميد و پسنديده بودن نيز تقاضاى انزال غيث و نشر رحمت را دارد و گرنه ، پسنديده نمىشد .
29 -
وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ وَ هُوَ عَلى جَمْعِهِمْ إِذا يَشاءُ قَدِيرٌ
.
اين آيه مىگويد : خلقت آسمانها و زمين و جنبندگان از دلائل وجود خدا و توحيد اوست ، كائنات همه ممكن الوجود هستند ، احتياج به واجب الوجود و پديد آورنده دارند ، كائنات براى شناخت خداوند بهترين دليل مىباشند .
تناسب اين آيه با آيات سابق مىتواند آن باشد كه آفريننده و روزى دهنده خداست .
اين آيه صريح است در اينكه در آسمانها نيز موجودات زنده وجود دارند نميشود گفت : منظور از « دابة » در آسمانها ملائكه مىباشند زيرا اولا اطلاق دابة بر ملائكه معهود نيست ثانيا در آيهء :
وَ لِلَّهِ يَسْجُدُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ دابَّةٍ وَ الْمَلائِكَةُ وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ
نحل / 49 ، ملائكه را از دابة جدا