اللَّعْنَةُ
يعنى براى آنهاست دورى از رحمت خدا ،
سُوءُ الدَّارِ
اضافه صفت به موصوف است يعنى خانهء بد ، كه همان جهنّم باشد .
اين آيه نشان مىدهد كه معذرتى از آنها خواهد بود و ليكن نفعى به حال آنها نخواهد داشت اما در آيهء
هذا يَوْمُ لا يَنْطِقُونَ وَ لا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ
مرسلات / 36 مراد اعتذار مفيد است كه بعد از اذن خدا باشد ، آيه چنين اعتذارى را نفى مىكند ، به عبارت ديگر : اعتذار خود فائدهاى نخواهد داشت به اعتذار مفيد و مقبول نيز اجازه داده نخواهد شد ، نظير
فَيَوْمَئِذٍ لا يَنْفَعُ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَعْذِرَتُهُمْ وَ لا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ
روم / 57 .
53 -
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْهُدى وَ أَوْرَثْنا بَنِي إِسْرائِيلَ الْكِتابَ
.
خاتمه جريان است يعنى پس از آنكه فرعونيان غرق شد و بنى اسرائيل به صحراى سينا آمدند ، به موسى تورات داده شد مراد از « الهدى » يا دين است و يا تورات كه براى عدم تكرار كتاب آمده است ، منظور از ايراث ، باقى ماندن تورات در ميان آنهاست .
54 -
هُدىً وَ ذِكْرى لِأُولِي الْأَلْبابِ
.
در حالى كه آن كتاب هدايت و تذكّر بود مىشود گفت : هدايت براى عموم و تذكّر فقط براى خواصّ و خردمندان بود .