جملههاى
وَ أَنَّ مَرَدَّنا
-
وَ أَنَّ الْمُسْرِفِينَ
عطف است بر
أَنَّما تَدْعُونَنِي
كه « لا جرم » در همهء آنها در نظر است .
44 -
فَسَتَذْكُرُونَ ما أَقُولُ لَكُمْ وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ
.
صدر آيه در رابطه با
وَ أَنَّ مَرَدَّنا إِلَى اللَّهِ
است يعنى الان كه به دعوت من اهميت نمىدهيد به زودى در آخرت و وقت وقوع عذاب سخن مرا ياد مىآوريد آن وقت فرموده : در كارم توكّل به خدا مىكنم زيرا تفويض همان توكّل است
إِنَّ اللَّهَ . . .
تعليل
أُفَوِّضُ . . .
است .
45 -
فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ
.
ظهور آيه در آنست كه خواستهاند به او حيلهاى بكنند ولى خدا حفظش كرده است در تفسير برهان از كافى نقل شده كه بر او حمله كرده و مقتولش كردند ليكن خدا او را از اينكه در دينش به فتنه بياندازند حفظ كرد . مراد از
بِآلِ فِرْعَوْنَ
قوم فرعون و اتباع اوست كه با او هم عقيده بودند نظير
« سلمان منا اهل البيت »
منظور از
سُوءُ الْعَذابِ
غرق شدن آنهاست و يا همانست كه در آيهء بعدى آمده است .
46 -
النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْها غُدُوًّا وَ عَشِيًّا وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذابِ
.
جملهء
النَّارُ . . .
ظاهرا بيان
سُوءُ الْعَذابِ
و شايد معترضه باشد ، دقّت در آيه نشان مىدهد كه « النار » غير از
أَشَدَّ الْعَذابِ
و ظرف آن دو نيز غيرهم است ، على هذا قسمت اوّل راجع به عذاب برزخ است كه در ذيل
وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتٌ
بقره : 154 مشروحا نوشتهايم و از آيه معلوم مىشود كه اموات در عالم برزخ صبح و شام را خواهند فهميد .
در مجمع البيان از حضرت صادق صلوات اللَّه عليه نقل شده : اين عذاب ،