و امثال آن ، اما از آيه ما قبل فهميده شد كه اصنام ، مصداق هيچ يك از اين دو نيستند .
ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
تعليل ديگرى است بر شفاعت ، يعنى : شفيع قرار دادن خاص خداست كه حكومت كائنات در دست اوست و نيز شفاعت در اختيار كسى بايد باشد كه كار مشفوعها به او راجع است ، اگر شفاعت را قبول كند ، حال مشفوع را اصلاح نمايد و الا نه ، و چون بازگشت به سوى خداست پس جعل شفاعت در دست اوست .