تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 210

مساهمون:

ص٢١٠
25 - ما اين خطا را بر او بخشوديم و براى او نزد ما مقام بزرگ و بازگشت خوبى است . 26 - اى داود ما تو را جانشين قرار داديم ، ميان مردم به حق داورى كن ، پيرو هواى نفس مباش كه تو را از راه خدا گمراه كند آنان كه از راه خدا گمراه مىشوند ، براى آنها عذاب شديدى هست كه روز حساب را از ياد برده‌اند . 27 - ما آسمان و زمين و آنچه را كه ميان آن دوست ، باطل نيافريده‌ايم ، اين گمان كافران است واى بر كافران از آتش . 28 - يا قرار مىدهيم كسانى را كه ايمان آورده و عمل صالح كرده‌اند مانند مفسدان در روى زمين ، يا قرار مىدهيم متقين را مانند فاجران ؟ 29 - اين كتابى است كه بر تو نازل كرده‌ايم با بركت است ، تا آيات آن را تدبر كنند و تا خردمندان متذكر گردند .

كلمه‌ها

ذا الايد : ايد : قوه و نيرو . « ذا الايد » : نيرومند . اواب : اوب : رجوع ، اوّاب صيغه مبالغه است ، يعنى : بسيار رجوع كننده به خدا . عشى : وقت عصر از اول ظهر تا آخر روز . اشراق : وقت طلوع آفتاب « اشرقت الشمس : طلعت » . فصل : جدا كردن .
فَصْلَ الْخِطابِ
كلام روشن و آشكار ، فصل به معنى مفصول و اضافهء صفت به موصوف است ، گويى مراد از آن قضاوت حق است . تسوروا : تسور : بالا رفتن از ديوار ، سور : ديوار . محراب : محراب مسجد . كاخ ، آن از حرب است در محراب مسجد با شيطان جنگ مىشود .