17 - صبر كن بر آنچه مشركان مىگويند و ياد كن بندهء ما داود نيرومند را ، كه بسيار متوجه خدا بود .
18 - ما كوهها را مسخر كرديم كه بامداد و عصر با داود به خدا تسبيح مىكردند .
19 - پرندگان جمع شده را نيز كه همه با او هم صدا بودند .
20 - حكومت او را قوى كرديم ، به او حكمت و قضاوت به حق داديم .
21 - آيا خبر اهل خصومت به تو رسيده كه از ديوار محراب داود بالا رفتند ؟
22 - وقتى كه بر داود وارد شدند از آنها ترسيد گفتند . نترس ما دو نفر خصم هستيم كه بعضى بر بعضى ظلم كرده ، ميان ما به حق داورى كن ، ظلم نكن ، ما را به وسط راه هدايت نما .
23 - اين برادر من است كه نود و نه ميش دارد ، من فقط يك ميش دارم ، گويد : مرا به آن كفيل كن و در سخن بر من غلبه كرده است .
24 - داود گفت : با سؤال ميش تو براى افزودن به ميشهاى خود ، بر تو ظلم كرده است بسيارى از شركاء بعضى بر بعضى ظلم مىكنند مگر آنان كه اهل ايمان و اعمال صالحند و آنها كم هستند ، داود دانست كه او را امتحان كرديم آمرزش خواست ، با خضوع به زمين افتاد و توبه كرد .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 209
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٢٠٩