شرحها
در اين آيات ماجراى نوح عليه السّلام و غرق شدن قومش و ماجراى ابراهيم عليه السّلام و انداخته شدن به آتش و نيز قربانى كردن پسرش آمده است و به هر دو از جانب خدا سلام رسيده و دو جريان سهمگين ابراهيم مطرح مىگردد ، عباد للَّه المخلصين به نمايش گذاشته مىشوند ، انسانى در راه توحيد به آتش انداخته مىشود و در عشق و فرمان خدا ، پدر به قربانى كردن و پسر به قربانى شدن تن در مى دهند ، خدا آن را امتحانى بزرگ مىنامد ، بشر چنان به خدا نزديك مىشود كه به مقام
سَلامٌ عَلى نُوحٍ فِي الْعالَمِينَ
و به مقام
سَلامٌ عَلى إِبْراهِيمَ
مىرسد از اينجا تا آيه صد و چهل و نه مصداقهايى براى
عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
نقل شده كه عبارتند از نوح ، ابراهيم ، اسماعيل : اسحاق ، موسى ، هارون ، الياس ، يونس ، لوط و نيز به حالات مشركان در مقابل آنها ، اشاره شده است كه نظير مشركان صدر اسلام بودهاند .
75 -
وَ لَقَدْ نادانا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ
.
نداء نوح عليه السّلام همان بود كه بر قوم خويش نفرين كرد و از خدا يارى خواست مانند
وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً
نوح / 26 و مثل :
قالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ فَافْتَحْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ فَتْحاً وَ نَجِّنِي وَ مَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
شعراء / 118 ، در
فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ
خداوند بر خود ثنا مىگويد و در عين حال تهديد كفار است .
76 و 77 -
وَ نَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ وَ جَعَلْنا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْباقِينَ
.